Αναρτήσεις

Τελευταία ανάρτηση

Μια εποχή που χάθηκε

Εικόνα
Εποχές που χάθηκαν... Μύκονος ψαράδες του 1950 Αποβίβαση σε λάντζες - Χωρητικότητα Άτομα 42 Ξενοδοχείο "Δήλος" στο ισόγειο εστιατόριο, παραπλεύρως το κτίριο του παλιού ξενοδοχείου "Λητώ" —μια εικόνα από το χαμένο Χθες "Το 1955 η Μύκονος ήταν σαν ανεξάρτητο νησιωτικό πριγκιπάτο, με τον δικό της πολιτισμό, τους δικούς της χορούς, τα τραγούδια, την ποίηση, την κουζίνα, τα υφάσματα, την αρχιτεκτονική, ακόμα και τη γλώσσα της. Όλα αυτά εξελίχθηκαν και διαμορφώθηκαν προσεκτικά κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών, εν μέσω πολέμων, κατοχών, ξηρασιών κι άλλων καταστροφών. Το όμορφο αυτό νησί αντιπροσώπευε ένα ανέγγιχτο παράδειγμα ενός εξαιρετικά οργανωμένου, αυτάρκους αιγαιοπελαγίτικου πολιτισμού" —Robert McCabe Φωτογράφος. Robert McCabe Ο μεγάλος φιλέλληνας φωτογράφος  Robert McCabe ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1954 ως φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Princeton. Επέστρεψε το 1955 ταξιδεύοντας σε όλο το Αιγαίο και φωτογραφίζοντας με μια Rolleiflex, ενώ το 1957 τράβη

Μια Κυριακή του Ιούλη

Εικόνα
Χρυσό Καλοκαιράκι Αρλέτα Μετά Τιμής 29 /82 Παιδί της Γης - Νότης Μαυρουδής Αρλέτα - Μετά τιμής Πάτμος Άποψη με Κάστρο Καλοκαίρι... ο ήλιος λάμπει σαν ατόφιο χρυσάφι, η διάθεση στα ύψη μπάνια, θάλασσα, γαλάζιο παντού. Τι πιο ωραίο να είσαι περιτριγυρισμένος από την πανδαισία της φύσης. Όλα ξανοίγονται τυλιγμένα στο ατλαζένιο του ουρανού και της θάλασσας. Ένα πρωί, ένα βράδυ μια ευχή πάντα η ίδια να 'σαι για πάντα παρών στην ομορφιά που ανοίγεται από παντού και σε γεμίζει μια υπέρτερη εσού ευδαιμονία. Τι να 'ναι αυτό λες αλλά δεν πειράζει αν δεν βρίσκεις απαντήσεις σιγουρεύεσαι σ' αυτή την πραγματικότητα που είναι τόσο πραγματική όσο εσύ καθώς κοιτάζεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη μόλις ετοιμάστηκες να βγεις από το σπίτι... 👉 Προτιμώμενο (σημερινή διάθεση /αύριο ίσως ένα άλλο) ως Νο 1 Συλλογής Αρλέτα (3/3/'45 - 8/8/'17) Batida de Coco Κάθεσαι λίγο να χαλαρώσεις μια μουσική σε ζώνει από παντού είναι τα ακούσματα μια βεντάλια που δροσίζει και ανοίγει τον κόσμο σε νέε

Διπλές ζωές

Εικόνα
Για ακόμη μια φορά ... Απιστία αλά Γαλλικά Juliette Binoche - Guillaume Canet Οι Γάλλοι σκηνοθέτες έχουν ασσχοληθεί ιδιαίτερα με τις σχέσεις ανάμεσα στα ζευγάρι. Εν προκειμένω αυτή η ταινία του αναγνωρισμένου Γάλλου σκηνοθέτη Ολιβιέ Ασαγιάς ασχολείται με το θέμα αυτό μέσα όμως δε ένα κοινωνικό υπόβαθρο με κυρίως κάδρο τον κόσμο συγγραφέων - εκδοτών. Ο συγγραφεύς εδώ θέλει να εκδόσει το νέο του βιβλίο κι έτσι απευθύνεται στον εκδότη και φίλο του να προχωρήσει στην έκδοση, όμως δεν γίνεται δεκτό το αίτημα του - παρ' όλο που έχει ήδη εκδόσει προηγούμενα βιβλία του. Το ερώτημα τίθεται χωρίς απάντηση όσο ξετυλίγεται η πλοκή: ο συγγραφεύς είχε φιλενάδα τη γυναίκα του εκδότη που βεβαίως δεν ήταν πιστός καθώς είχε εξωσυζυγικές περιπέτειες. Αρνείται εσκεμμένα όχι γιατί δεν εγκρίνει το χειρόγραφος αλλά για να εκδικηθει το φίλο του που είχε σχέσεις με τη γυναίκα του; Το ερώτημα αργεί να πάρει απάντηση όσο ξετυλίγονται οι διάλογοι στην ταινία: έχουν να κάνουν για την κρίση του βιβλίου μέσα στ

Euro 2020 της γιορτής

Εικόνα
Αρχίζει το Ματς Euro 2020 - Doodle Ξεκινούν οι αγώνες του πρωταθλήματος Euro 2020 που είχε αναβληθεί λόγω πανδημίας covid 19. Η φύση έχει βάλει τα γιορτινά της με έναν ήλιο να δοξάζει το μεγαλείο της. Το ίδιο οι αγώνες ποδοσφαίρου που έχουν την πρωτοκαθεδρία στον κόσμο των Ευρωπαίων φιλάθλων που φέτος με μειωμένη - λόγω περιοριστικών μέτρων κατά της πανδημίας, θα διεξαχθούν σε στάδια ημι-πλήρη σε επιλεγμένες πόλεις. Η Google μας υποδέχεται με το Doodle των αγώνων που μόλις ξεκινούν Το πρωτάθλημα αρχίζει με τον αγώνα Ιταλίας-Τουρκίας που αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον λόγω της προϊστορίας της ιταλικής εθνικής ομάδας. Ακολουθούν οι άλλες αναμετρήσεις που η Ελλάδα είναι απούσα καθώς δεν προκρίθηκε στους ημιτελικούς. Η φύση γιορτάζει, οι φίλαθλοι γιορτάζουν ο κόσμος μαζί καθώς ξεκινάει η γιορτή του ποδοσφαίρου που είναι και μια γιορτή των ανθρώπων κατά της επιδημίας με όπλο τους εμβολιασμούς των πληθυσμών των κρατών. Στο χαρούμενο πολύχρωμο doodle αναπαριστάται η μπάλα με τα δύο τέρματα

Η Καλή Γη

Εικόνα
Η πείνα μπορεί να κάνει κλέφτη τον οποιοδήποτε άνθρωπο: Περλ Σ. Μπακ Η Καλή Γη - Paul Miuni Luise Rainer Όλοι μας βρισκόμαστε πάνω στη γη. Η γη όμως για τους φτωχούς αγρότες είναι ύψιστης σημασίας. Όχι μόνο ζουν στη γη αλλά ζουν κι από τη γη καθώς ο μόχθος τους στις καλλιέργειες αποτελεί τη μόνη πηγή εσόδων Για ένα νιόπαντρο ζευγάρι η ζωή ξεκινάει με υποσχέσεις ευτυχίας πάνω στη γη στη συνέχεια όμως μπορεί να φέρει κακοτυχίες εξ αιτίας δυσμενών καιρικών φαινομένων πολλές φορές - αλλά κι από κάποιο γεγονός απρόβλεπτο για τα περιορισμένα όρια της ύπαρξης τους καθώς ζουν σε κάποιο χωριό δίπλα στις πεδιάδες με τις καλλιέργειες. Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα της Pearl Back The Good Earth Κάτω από το βλέμμα του Βούδα - 1939 Luise Rainer Tilly Losch Paul Muni Τίτλος: The Good Earth (Υπό το βλέμμα του Βούδα) Σκηνοθεσία: Sidney Franklin Συγγραφεύς βιβλίου στο οποίο βασίστηκε: Pearl Buck Πρωταγωνίστησαν: Paul Muni, Luise Rainer, Walter Connolly Είδος: Αισθηματική - Δραματική Έτο

Ανατολικός Δυτικός Άνεμος

Εικόνα
Διαφορετικοί πολιτισμοί Η Pearl Buck (1892-1973) υπήρξε Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος από τις λίγες γυναίκες λογοτέχνιδες που τιμήθηκαν με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η ζωή της παρουσιάζει ενδιαφέρον καθώς μετοίκησε με την οικογένεια της από τη Δυτική Βιρτζίνια στην Κίνα καθώς οι γονείς της ήταν Ιεραπόστολοι της Νότιας Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας.  Η Περλ Μπακ ωστόσο γεννήθηκε στο Χίλσμπορο της Δ. Βιρτζίνια αλλά η οικογένεια της επέστρεψε στην Κίνα όπου εγκαταστάθηκε στην πόλη Ζενγιάνγκ κοντά στο Νανκίνγκ (Nanjing) όταν η Περλ ήταν μωρό. Έτσι ανατράφηκε με τα ήθη της μακρινής ηπείρου, σε δίγλωσσο περιβάλλον με την εκμάθηση της Κινεζικής από έναν δάσκαλο - πιάνοντας αργότερα την πένα για να εξιστορήσει τόσο προσωπικές ιστορίες αλλά και να πλάσει δημιουργικά άλλους ήρωες. Ομοιότητες παρουσιάζει η ζωή της μ' εκείνην της Μαργκερίτ Ντυρά που επίσης έζησε στην Κίνα και περιέγραψε με την πένα της τη ζωή στην μακρινή ήπειρο. Στο βιβλίο "Ο Εραστής" που γυρίστηκε και ταινία εξιστορεί το δεσ

Στη γειτονιά του μυστηριώδους αγάλματος

Εικόνα
Θα σε δω στην πλατεία Πλατεία Βικτωρίας - Έργο Αχιλλέα Ραζή Ήταν η εποχή που η πλατεία Βικτωρίας ήταν σχετικώς ήσυχη. Πρόσφυγες δεν υπήρχαν τόσοι που να καταλαμβάνουν το χώρο γύρω απ' το περίφημο άγαλμα με απλωμένα καταγής τα λιγοστά τους υπάρχοντα. Υπήρχε άνεση στο χώρο, ο ουρανός έλαμπε απ' τον ήλιο σαν γέμιζαν τα παγκάκια της πλατείας με τους κατοίκους που έβγαιναν ν' απολαύσουν την ωραία μέρα. Στην πλατεία αυτή σύχναζε κόσμος και από άλλες περιοχές - Κυψέλη, Γκύζη, Βάθης. Τα ζαχαροπλαστεία γέμιζαν με επικεφαλής το Περφέκτ γνωστό για τις πάστες και τα μιλφέιγ του. Οι κάτοικοι ως επί το πλείστον ήταν μεσοαστοί που διέμεναν στις πολυκατοικίες της πλατείας και στα γύρω στενά. Ακριβώς από πάνω ήταν και ο σταθμός του Ηλεκτρικού Βικτώρια που σε πήγαινε προς Μοναστηράκι, Θησείο, Μοσχάτο, Καλλιθέα, Νέο Φάληρο, Πειραιάς. Στη 10ετία του '70 είχε μαγαζί (καφενείο) εκεί ο Μίμης Δομάζος, ο στρατηγός από τους οπαδούς του... 🧾 Μένης Κουμανταρέας - Βιοτεχνία Υαλικών Σ' αυτή τη